Analiza kompleksowa dla dwóch kolumn
Kompleksowe ABC liczy klasy A, B i C dla dwóch wskaźników jednocześnie i nadaje pozycji kod z dwóch liter: pierwsza to klasa według pierwszej kolumny, druga według drugiej. Powstaje dziewięć komórek od AA do CC. Sens tkwi w parach, które sobie przeczą: AC i CA wymagają przeciwnych decyzji, choć w pojedynczym wskaźniku wyglądają tak samo.
Plik XLSX z nagłówkami w pierwszym wierszu. Potrzebne są dwie kolumny liczbowe — na przykład przychód i stan magazynowy albo sprzedaż i marża — oraz kolumna z nazwą pozycji. Progi 80 i 95 ustawiasz osobno dla każdej z dwóch kolumn: wskaźniki zachowują się inaczej, a wspólna granica zniekształca obraz.
Ważne: scal powtarzające się pozycje przed wgraniem pliku. Serwis nie wykrywa i nie łączy duplikatów — pozycja, która trafi do pliku dwa razy, dwa razy trafi też do obliczeń, a udziały i klasy będą błędne.
Do tabeli dochodzą udział i klasa dla każdego z dwóch wskaźników oraz wspólny kod komórki — AA, AC, CA i tak dalej. Macierz pokazuje, ile pozycji i pieniędzy leży w każdej z dziewięciu komórek, a rekomendacje omawiają te problematyczne: zamrożone pieniądze, towary-magnesy, ogon. Raport pobierzesz w XLSX.
Od klasycznego ABC — drugim wskaźnikiem: jedna pozycja dostaje dwie litery, a nie jedną. Od XYZ+ABC — tym, że oba wskaźniki bierze na jedną datę, a nie jako szereg okresów: kompleksowe ABC odpowiada na pytanie „ile”, a XYZ+ABC dodatkowo „jak równo w czasie”.
udział = xᵢ / Σx × 100% (osobno dla każdej z dwóch kolumn)
Udziały i klasy liczone są dla każdego wskaźnika niezależnie — tak samo jak w klasycznej analizie ABC i z tymi samymi progami 80 i 95, ustawianymi osobno dla każdej kolumny.
Sens analizy tkwi w parach, które sobie przeczą. AC to pozycja, która robi przychód i niemal nie wiąże zapasu, CA — zapas, który przychodu nie robi; po jednym wskaźniku nie da się ich rozróżnić.
| Pozycja | Przychód | Klasa — przychód | Zapas | Klasa — zapas | Komórka |
|---|---|---|---|---|---|
| SKU-101 | 412 000 | A | 60 000 | B | AB |
| SKU-102 | 265 000 | A | 310 000 | A | AA |
| SKU-103 | 158 000 | A | 120 000 | A | AA |
| SKU-104 | 96 000 | A | 6000 | C | AC |
| SKU-105 | 74 000 | B | 210 000 | A | BA |
| SKU-106 | 51 000 | B | 18 000 | C | BC |
| SKU-107 | 33 000 | B | 95 000 | B | BB |
| SKU-108 | 21 000 | C | 9000 | C | CC |
| SKU-109 | 12 000 | C | 150 000 | A | CA |
| SKU-110 | 8000 | C | 5000 | C | CC |
Klasy liczone są osobno dla przychodu i dla wartości zapasu; ostatnia kolumna to kod komórki.
Dwa razy według zwykłych reguł ABC: najpierw na pierwszej kolumnie, potem na drugiej. Pozycja dostaje dwie litery — pierwszą z pierwszego wskaźnika, drugą z drugiego — i razem tworzą kod komórki od AA do CC.
Progi ustawia się osobno dla każdej kolumny: przychód i zapas zachowują się inaczej, a jedna wspólna granica zniekształca obraz.
Pierwsza litera to klasa według pierwszego wskaźnika, druga — według drugiego. AA jest duże w obu, CC małe w obu i jedno i drugie widać bez analizy.
Praca zaczyna się od par sprzecznych. AC robi przychód i prawie nie wiąże zapasu — taką pozycję łatwo stracić przez braki; CA to zamrożone pieniądze, których przychód nie odzyskuje. W tabeli powyżej są to SKU-104 i SKU-109.
Dowolną parę liczb, które chcesz zestawić: przychód i wartość zapasu, sprzedaż i marżę, wydania i stan. Ważne, żeby obie kolumny były liczbowe i dotyczyły tej samej pozycji.
Plik nie opuszcza przy tym przeglądarki — obliczenie idzie lokalnie; szczegóły są na stronie jak płyną dane.
Teoria metody — w artykule: Kompleksowa analiza ABC: co widać po dwóch wskaźnikach naraz
